Το Thanks for the Soup είναι το πιο διασκεδαστικό που έχω παίξει σε παιχνίδι τρόμου εδώ και καιρό — χάρη στο μπρόκολο

Μπήκα στην εμβυθιστική προσομοίωση τρόμου Thanks for the Soup χωρίς πολλές προσδοκίες και κατέληξα εμμονικός με τη βιολογική καλλιέργεια μπρόκολου. Η υπόθεση του παιχνιδιού είναι απλή: από τις 5 μ.μ. έως τη 1 π.μ. παραδίδεις σούπες σε πελάτες που είναι εγκλωβισμένοι μέσα λόγω κάποιου ασαφούς περιορισμού ή επειδή έχουν πολύ φορτωμένα προγράμματα. Η εξυπηρέτηση παραγγελιών κερδίζει χρήματα που μπορείς να ξοδέψεις σε φαγητό, ψάρεμα ή καλλιέργεια. Έριχνα τους μισθούς μου σε ένα μικρό βιολογικό χωράφι με μπρόκολο, και η διαδρομή των παραδόσεων έγινε παράπλευρη δουλειά.

Η πόλη είναι ανησυχητική — οι κάτοικοι είναι παράξενοι, οι νύχτες γίνονται πολύ σκοτεινές, εμφανίζονται τυχαίες λάμψεις φωτός και πυκνή λευκή ομίχλη, και μερικές φορές βιώνεις μια ουράνια όραση — αλλά το να πηγαίνω από σπίτι σε σπίτι είναι παράξενα ήρεμο αν επικεντρωθώ στις καλλιέργειές μου. Βρήκα επίσης πέντε είδη μανιταριών σε όλη την πόλη και, στο όνομα της επιστήμης (και της καλλιέργειας), τα έφαγα όλα· ένα από αυτά, το μανιτάρι Zuzu, διατάραξε σοβαρά την αντίληψη του βάθους μου.