Играјте го овој напнат хорор од два часа за спуштање во пеколот со кука за качување

Idols of Ash на прв поглед изгледа како уште еден низкополигонален хорор од прво лице, но всушност се игра повеќе како игра за качување. Се наоѓам во улога на безимен протагонист на работ од бездна без дно и мојата задача е да стигнам до дното. На почетокот паѓам од раб до раб како во било која игра од прво лице — замислете низ бунар или внатре во огромно дрво — но играта често потсетува на повторливата Мијазаки тема кај FromSoft за внимателно паѓање во бездна што се шири што подлабоко одите. Расположението е меланхолична затемнетост се додека не се сменува во ужас што ти ја леди крвта.

Основната механика е кука за качување: закачи ја таму каде стоиш за да се спуштиш до крајот на јажето, или падни и во сред паѓање се закачи на површина. Можеш да се замајуваш за да стекнеш инерција за долги скокови. Полека го научив; движењето станува поизразено колку повеќе го користиш. Потоа одозгора се појави огромен стоножец и ме пресече на пола — крај на играта.