We hebben meer horrorgames nodig die zich afspelen in apocalypsbunkers van miljardairs
Miljardairs zijn zelden overtuigende verhalenvertellers — ze hebben daar mensen voor — maar hun drang om een nalatenschap veilig te stellen duwt hen richting fantasie. Luxe apocalypsbunkers — weelderige, overgedimensioneerde toevluchtsoorden — zijn ideale, onderbenutte settings voor horrorgames.
Miljardairs zijn zelden overtuigende verhalenvertellers — ze hebben daar mensen voor — maar hun obsessie om een nalatenschap veilig te stellen trekt hen in fantasie. Luxe apocalypsbunkers zijn een duidelijke uitdrukking van die impuls: zorgvuldig samengestelde, overge-engineerde toevluchtsoorden die ontworpen zijn om een bepaald leven te blijven reproduceren, zelfs nadat de wereld is vergaan. Die ruimtes doen denken aan decors, waarbij weelde en isolement worden gecombineerd op een manier die van nature onheilspellend is. Ze zijn perfecte settings voor horrorgames, met een esthetiek van kunstmatig comfort, claustrofobische architectuur en de psychologische spanning van bewaard privilege. We hebben meer games nodig die onderzoeken wat er binnen deze versterkte, vergulde enclaves gebeurt, in plaats van erbuiten.
